Vicdanım Rahat / Murat Polat

VİCDANIM RAHAT 

Hiç kimseye kötülük düşünmedim vicdanım rahat benim
Yorgun düştüyse de kalbim tertemizdir her adımım 
Herkese bir gül bıraktım elime batsada dikeni bana dönse de bazen acı
Ben hep iyilikten yana oldum 
Allah görüyor ve biliyor 

Hiç kimseye bir kırgınlığı bilerek yük etmedim
Gidenin yoluna ışık oldum her defasında  kalanımda gölge etmedim asla 
Beni en çok seven bile bir gün unuttu belki
Ama ben kimseyi yarım bırakmadım eksiltmedim

Bir ömrü taşıyorum içimde sessiz ve ağır
Her acının ardından biraz daha büyür bu kalp biraz daha ağırlaştı içimde 
Kötülük etmedim kimseye kendim dışında 
Ne yaşadıysam Allah’la yaşadım o bilir beni en doğrularımla ve yanlışlarımla 

Yoruldum mu evet yoruldum ama eğilmedim hiç kimsenin yüküne
Vicdanım yastık gibi serili her gece 
huzur olur gönlüme
Dünyanın darbeleri geçer insanın özü kalır geriye
Ben özümü sakladım her zaman  tertemiz bıraktım 
Kişiliğimi duruşumu karakterimi asla bozmadım 
Çok şükür vicdanım rahat 

***