VEBAL
Özümde taşıyorum o, gül yüzlü cemali,
Ölürsem ah, görmeden kim verir bu suali?
Aşkın ile yanarım, çölde Mecnun misali,
Eridim yâr uğrunda, sele döndüm gel artık.
Ne bir ses ne bir seda ne haberin geliyor,
Bir boşlukta gözlerim, şu göğsümü deliyor,
Ömrümün tek umudu, günüm artık doluyor,
Söndü içimde ateş, küle döndüm gel artık.
Sana adanmış ruhum, sana uzanır elim,
Ölmeden gel, yetiş ki bitsin artık bu zulüm,
Kavuşmak mahşere mi kaldı, söyle ey gülüm?
Yeşermeden solan bir güle döndüm, gel artık.
Güneş batmak üzere, ay dahi küskün bana,
Hayalin bile artık sığmıyor bu cihana,
Bu can sana emanet, feda olsun o cana,
Şimdi sensiz, inleyen tele döndüm gel artık.
***
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
