VAZGEÇEMEM
Yağmur yağar, toprak ıslanır
Tüm nehirler denize ulaşır
Mevsimler değişir, yıllar geçer
Öyle uzak ki vuslat, dağlar ardındadır
Yâr yüreğine ulaşamam.
Karlıdır yüreğim, düşüm
Dağları delen Ferhat'ın düşüdür
Ferhat ulaşamadı Şirin'e
Ben ulaşamadım ıssız yüreğine.
Kar, yağmur, zemheri bana neyler
Usumda senli düşünceler
Çarkı felek bana neyler
Cehennem sıcağı, kasırgalalar
Uykusuz geceler, acılı türküler,
Sürgünler bana neyler.
Gül goncasıydı sıcaklığın
Dünyayı bana verseler
Vazgeçemem senden bahar gülüşlüm.
Hüzünlü bir yaz gecesidir
Dağıtmışım uykularımı
Al şafak sökmek üzeredir
Karanlığa asılmış yıldızlar da
Söndüler birer birer.
Titreşerek yanıyordu şehrimin ışıkları
Loş bir karanlık içindeydiler
Bir cigara yaktım ay şafağına
Anımsadım gülüm seni.
Ne güzeldi unutmaya başladığım yüzün
Çok özledim, dağıt gölgesini karanlığın
Yak gemilerini gönül limanlarının
Kır kapılarını mutsuzluğun
Çık da gel bir gün bir rüzgâr çığlığıyla
Issız limanlarına yüreğimin.
