VAZGEÇ
çilenin biri bitip biri başlar,
tutabilseydim gözyaşlarımı,
beklediğimiz özlem yoludur,
kesişir mi ayrılan yollar?
gelir mi bir gün mutluluk, bilemem.
yaralar yüreğimi kızıl güller,
ay süslenir geceye yine,
götürür uykuları hüzün.
karanlıkta yıldızlar inci taneleri,
nasıl bir sevda bu
yüreğimi acıtan yanılgı,
üşütür gecemi korku çiçekleri,
korkunç atlılarıyla gelir acımasız
rüzgâr devinimleri,
yerle bir edip dayanıksız yapıları,
ölüm ve yıkım getirir.
vakit geç,
karanlık eğreltiler silmiş aydınlığı,
gel gönlüm bu sevdadan vazgeç.
gece kuşlarının sesleridir yankılanan,
menevişlenen ayın büyüsünü bozan,
yaşam kısa takvimde eriyor zaman,
gel gönlüm bu sevdadan vazgeç.
diken ucunda sevi, yürek kömür karası,
yürek işkencede,
güneşli günlerdir acıyı sarıp sarmalayan.
yapayalnızdın hep sen şimdi de yalnızsın,
hep çile, ayrııklar, hasretler yaşadın.
bırak bir hatıra olarak kalsın
düşler kuyusunda sevda,
gönül olmayacak hayaller peşindesin,
o, karanlıkta bir yıldızdı,
kayıp gitti ellerinden,
gel gönlüm bu sevdadan vazgeç.
