VASİYET
"Turgut Uyar Anısına"
Kalem tutar ellerim,
sıkar kâğıdı.
buruşuk yankılar,
yapışır duvarlara.
bir benim,
biri ben.
sahi ben kimim?
Benim çocukluğum;
ben,
ben de yaktım.
her suskuyu
çocukluğumdan
yankılanan kibritle.
sessizliğe çıtırdayan
portakal altı kayıtları,
şahitti birer birer.
bir de göğün sancısı.
Ben bir bağ kurdum,
senin yanan şiirlerinle.
yanan şiirlerimiz;
küle ayarlı tüm saatler,
beşiğinde çıngırak sesleri,
göğe savruldu tüm heceler.
Şimdi senden geriye;
vasiyetli kül kokan şiirler,
bir de
Ferhan Şensoy’un: uvertürü
kaldı,
kalakaldı.
“Ağustos yirmi iki, dediler; “Ustan ölmüş”
çok komiksin Azrail, Turgut Uyar ölür mü?"
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz



















