UZAKTA BANA
Yolum düştü bir yokuşa
Düz epey uzakta bana
Sevdamız düştü bakışa
Göz epey uzakta bana
Rüzgâr döndü ters yönüne
Dert düştü gönül önüne
Gülümüz kışın üstüne
Yaz epey uzakta bana
Bir zaman el ele idik
Şimdi parça parça didik
Olduk bir el gibi gidik
Gez epey uzakta bana
Ay ışığı soldu yandı
Geceme karanlık indi
Gönül yolunu ne sandı
İz epey uzakta bana
Bir umutla çıktım yola
Yürek düştü dertle kola
Söndü aşkın benden ala
Köz epey uzakta bana
Dertler bindi gönül ata
Sığmadım artık hayata
Dönmedim eski sırata
Haz epey uzakta bana
Bir resim kaldı elimde
Bir sızı kaldı dilimde
Ne varsa eski hâlimde
Hız epey uzakta bana
Ne sabır kaldı ne derman
Her gün biraz daha yaman
Ben bir değil bin pişman
Diz epey uzakta bana
Kırıldı dal kurudu gül
Bir yanım dert bir yanım kül
Ne selam var ne de bir yol
Yüz epey uzakta bana
Gönül gamda dertde düştü
Sevenin bahtı mı taştı
Yazlar gitti bende kıştı
Buz epey uzakta bana
Çaldı zaman benden günü
Yitirdim gönül şevkini
Neşemde unuttu beni
Biz epey uzakta bana
Ses çıkmaz gönülse dertlik
Yâr deyince olur mertlik
Bir tel kaldı sazda artık
Saz epey uzakta bana
Bir yemin ettim dönmeye
Kader izin ver eğmeye
Faydası yok söylemeye
Söz epey uzakta bana
Kervan yürür ben bakarım
Her adımda dert yakarım
Sel olur taşar akarım
Toz epey uzakta bana
Bir yanım umutla yanar
Gözlerim yolları anar
Bir yanım sessizce kanar
Bez epey uzakta bana
Yâr kokusu sinmiş güle
Gönül düşmüş bir vesile
Seslenir her gece çile
Naz epey uzakta bana
Levent düştü bir yorguna
Sığındım Mevla nuruna
Teslim ettim can yoluna
Öz epey uzakta bana
***
Editör: Serpil Azapoğlu
