UZAK YOLLAR
Bir kağnı gibi gidiyordu sanki araba
Can bedenden çıktı çıkacak, mahşer yeri yüreğimde
Benim ruhum koşuyordu yerine, daralmışlığıma inat
Baksamda görmüyordum, zaman miskinleşmişti
Ruh bedenden ayrılmıştı, gözlerde kalan özlem
Beklemişti gün boyu, ama nafile
Uzak mesafeler, zamansızlıktan ah ne çileydi
Sarılmak için geç kalmıştım işte
Ah başı görünmez dumanlı dağlar
Geçit verseydin bağrından, istemezdim yollarıma çiçekler
Acılarım dökülür bir ıslık gibi dudaklarımdan
Uğurlasan, bir silüet gibi kalsan gerilerde
Dümdüz uzanmış, beni ulaştırmak için yollar
Oysa sarsılıyordum, beni boğan hıçkırıklarla
Bir mermi gibi saplandı acı, ta yüreğimin ortasına
Bu savaşı kazanmaya ant içmiştim, bir damla kan dökmeden
Gün bitmiş, haftalar ve aylar vardı sanki önümde
Oysa düşseydim yollara, belki kanatlanırdım
Bir telefon sesiyle ayıldım, acı haber bir kuşun oldu
Delinmeyen dağların yerine, deliniyordu beynim
Bir çığlık gibiydi gözyaşlarım, isyan kan çanağı oldu gözlerimde
