UYANAN ŞEHİR
Sabahın ilk ışıkları vuruyor taş kaldırımlara,
Sis aralanıyor ağır ağır.
Bir vapur düdüğü düşüyor sulara
Ve ben seni düşünüyorum,
Yalnızlığın ortasında büyüyen bir şehrin tam kalbinde.
Balkonlarda uykulu gözler,
Bir kadın perdesini aralıyor usulca,
Dışarıda hayat başlıyor yeniden.
Bir çocuk ekmek parası sayıyor avucunda,
Bir ihtiyar, sigarasını yakıyor
Ve ben seni düşünüyorum,
Kırılmış saatler içinde kaybolan zaman gibi.
Sokak lambaları sönmeye yüz tutmuş.
Eski şarkılar dolanıyor kaldırımlarda.
Uykusuz bir şair, satırlarına sarılıyor belki de
Aşklar, vedalar, ayrılıklar
Hepsi bu şehrin duvarlarında yankılanıyor.
Ve ben seni düşünüyorum.
Gözlerin deniz, sözlerin rüzgâr gibi.
Gün aydınlanıyor
Ama bazı sokaklar hâlâ hüzünlü,
Bazı eller hâlâ boş,
Bazı yürekler hâlâ eksik…
Ve ben seni düşünüyorum.
Özlemin, sabaha çalan en güzel şiir gibi.
Editör: Suna Türkmen Güngör
