UTANSIN
Kimseye sitemim olmadı haşâ!
Beni senden ayıranlar utansın.
Yazılanlar gelir bu garip başa,
Gülü daldan ayıranlar utansın.
Bakışında gördüm en güzel hali;
Bazen veli eder, bazen de deli.
İçimde yaradır bu gurbet eli,
Beli koldan ayıranlar utansın.
Türküler yakmışım yaylada, düzde.
Kavruldu yüreğim ateşte, közde.
Yaş bile kalmadı çağlayan gözde.
Sazı telden ayıranlar utansın.
Ummanda kalmışım, yürümez salım.
Dert ehli çekmeyen ne bilir halim?
Kırıktır kanadım, kırıktır kolum.
Seli gölden ayıranlar utansın.
Rabatlı, tutundum gökteki aya.
Seni sığdıramam haftaya, aya.
İçimde hasreti ben duya duya,
Kulu kuldan ayıranlar utansın.
Editör: Hamiyet Su Kopartan
