UNUTTUM
Sen benim işleyemediğim günahım,
Söyleyemediğim kabahatim olarak kaldın hep.
Yalnız insan durağında paylaşıldı,
Sana ulaşamayan cümleler.
Kendimi uzaktan izlerken
Yağamayan yağmur damlaları için kurak bir dua gibiydim.
Bütün isyanları önüne alıp
Kendince savrulan fırtınadan başka,
Tenime dokunma cesareti düşmemişti;
Kahrolası düşlerin arasına.
Göğsümden yedim rüzgârı,
Tayınım; gözyaşı.
Bilir misin,
Er vakitte dağıtılırmış nafaka?
Hangi zaman er,
Hangi yürek fukara?
Kaç asır sığar gün görmemiş sabahlara?
Alıp da gider mi çiçekler,
Mermere kazınmış ahları?
Ben unuttum,
Sen demeyi beceremiyor dudaklarım.
Kaygısız rüyalar görüyorum şimdilerde.
Ben unuttum,
Ben kendimi sende unuttum.
***
Editör: Nevin Bahtışen
