UÇUK KAÇIK DÜŞLERİM
Oysa ben ne çok sevmiştim bir yağmurda seninle birlikte ıslanmanın düşünü
sahilde oturmuş birkaç kadeh rakıdan sonra
Elime mikrofonu alıp gözlerine baka baka bir şiir okumanın düşünü ne çok sevmiştim
Evet hep uçuk kaçık düşlerim vardı benim
Yol boyu yürürken peşimize takılan sokak köpeğiyle sohbetler edip kahkahalar atmayı
Yaz aylarında çimleri sulayan fıskiyeler altına uzanıp tepeden tırnağa yeşile karışmayı ne çok sevmiştim
Ulu orta bir meydan da sarılıp öpecektim seni
Hatta bağıracaktım avaz avaz.
Seni ne çok sevdiğimi
Ben senle dolu düşleri ne çok sevmiştim
Hep aynı hayale vuruyorum başımı
Ve hep aynı yerden kopuyor film
Nefesin dağ kokulu bir esinti gibi saracakken ruhumu
Gözlerinin ışıltılarında öpecekken gün aydınlığını
Birden bir kara bulut
Hiç olmadık bir zamanda boşalıyor üstüme
Sonra yine o ağlayan gülümseme dudağımın kenarında
Eyvallah be gülüm
Eyvallah diyorum
Hep aynı yerden vurulmak bu olsa gerek
Uslanmıyorum işte
Şimdi gelsen
Yine inanırım
Yine kanarım sana
Senin gözlerinde her gün ölmek de güzel
Editör: Suna Türkmen Güngör
