TUTUKLU KALDIM
Ne senden öncesi, senden sonrası,
Doğmadı ki güneş, güzel doğmadı.
Aklıma gelmiyor ekmek, çorbası,
Cihanda rüyaya deryaya daldım.
Nedeni ben, sende tutuklu kaldım.
Kalbimi susturdum kilit taktım,
Anahtar kaldırıp denize attım,
Dönüp bir arkama dahi bakmadım,
Çünkü âdeta sen geliyon sandım.
Belli ki ben, sende tutuklu kaldım.
Çözülmüyor senli, benli cümleler,
Kör düğümlü olmuş her kelimeler.
Delirmiş gibiydi bütün dizeler,
Özlemle arkandan bakarak yandım.
Çaresiz ben, sende tutuklu kaldım.
Ayrılık çok acı, çok kara, yaman,
Geçmiyor inan ki sensiz hiç zaman.
Kalbim hiç gülmüyor, ağlıyor her an,
Sensiz yedi dünya gezdim dolaştım.
Yine de ben, sende tutuklu kaldım.
Dilimi susturdum, kalbim konuştu.
Kalbimi susturdum, kalem konuştu.
Kalemi kırarak uzağa attım,
İçimdeki sesi, susturamadım.
Sevdiğim ben, sende tutuklu kaldım.
***
Editör: Bilgi Şakar
