SUSTUM
Ya Râb!
Gökten yağan duâ sanki
Yüreğimin orta yerine
Dolu dizgin Bir yağmur yağıyor.
Toprağı işleyen su gibi
İncecikten inceciğe
Bütün bedenimi sarıyor.
Şu koca dünyada
Bir gölgeydim sanki!
Buğulu camın arkasında
Prangaya vurulmuş esaret,
Hasret dolu gözlerle,
Baka kaldığım ne varsa!
İçimi kemiren buruk bir özlem,
Sessizlik içinde feryadım,
Yangın var dostlar, yangın var...
Düzeni bozuk dünyada,
Sustum...
Ama hiç bir şeyi unutmadım,
Çok yoruldum...
Lakin hiç pes etmedim.
Aklımın almadığı yerde
Asi benliğim firarda...
