SUSKUN RÜZGÂR
Çok yakınsın...
Belki de çok uzak.
Ömür beklemeye yeter mi?
Bilmiyorum.
Bekliyorum.
Kalabalıkta yolunu kaybetmiş çocuk gibi,
Düşündeki korkuları yenememiş yetişkin gibi
Bekliyorum.
Gece yarısı karanlıkta ağlayan,
Yalnızlığını boğazına dolayan...
Naçar kalmış aşk mahkûmu gibi.
Her an ölecek gibi...
Bekliyorum...
ya seni,
ya da ölümü...
Özlemlerim acılara karışıyor.
Buruk içim dışım.
Seni arayışım.
Senin kaçışın.
Umutsuz çığlıklarım...
Göz kapaklarımdaki ağır uyku gibisin...
Gözlerimi kapayamıyorum...
Ya gelirsen...
Mevsimler geçiyor...
Acı çeken ruhum ne zaman durulur...
Bilmiyorum...
Bekliyorum...
İçimde bitmek tükenmek bilmeyen uğultu...
Çığlıklar inilti.
Gece yarısı dudaklarımdan eksilmeyen sigara...
Dışarda yağmur var.
Mevsim sonbahar.
Suskun rüzgâr.
Eylül ağlıyor...
