SÜKÛT
"Söz gümüş ise sükût altındır.”
Öyle anlar var ki laf kastın aşar,
Söz gümüş olsa da sükût altındır!
Öyle anlarlar ki gaf tastan taşar,
Söz gümüş olsa da sükût altındır!
Dilinden dökülen toza bulaşır,
Gönülden sökülen yoza bulaşır!
Kalbinden bükülen öze bulaşır,
Söz gümüş olsa da sükût altındır!
Gelse de izbeden yeller konuşmaz,
Bülbülü cezbeden güller konuşmaz,
Gönlünü süzmeden diller konuşmaz,
Söz gümüş olsa da sükût altındır!
Bahar ile güzün yazı güzeldir,
Bir çift ahu gözün nazı güzeldir!
Bal olsa da sözün azı güzeldir,
Söz gümüş olsa da sükût altındır!
Pir-î Fâni der ki; artısı olmaz,
Bir çıksın yeter ki tartısı olmaz!
Yanmadan tüter ki örtüsü olmaz,
Söz gümüş olsa da sükût altındır!
