ŞU FELEK
Hüzün denizinde yüzer dururum,
Sen benim halimi bile bilmezsin,
Ben bile benden vazgeçmişim de,
Dilim dönmez anlatamam derdimi.
Sen benim halimi bile bilmezsin.
Yoruldum şu feleğinin dönen çarkından,
O yandan bu yana çevirdi beni,
Bir bardak su vermedi kanarak içem,
O kızgın çöllere savurdu beni.
Yılkı atı gibi boşa koşturdu,
Bazen yordu, bazen ağlattı beni.
Yar kapısında bekletip durdu,
Orda da bırakmadı kovdurdu beni.
Hiç bahar göstermedi bir gülse yüzüm,
Zemheri kışlara savurdu beni.
Dünya sazımda bitti türküler,
Bağlandı yolum meçhule doğru,
Yürüdüm gittim de han bulamadım,
Şu dünya gerçek dostum olmadı,
Canıma yar olan can bulamadım.
Editör: Nevin Bahtışen
