SÖYLEYECEKLERİM VAR HAKİM BEY
Mevsimlerin suçu Hâkim bey!
Önce hafiften rüzgârı, havası, çiçeği, böceği derken
veriyorlar gazı.
Aklımız havada Leyla gibi geziyoruz.
Güneş içimizi iyice ısıttıkça yanıyor, yandıkça su içiyoruz; sönmüyor bu yangınlar, çöle dönüyor içimizdeki yollar.
Hele ortanca bir eylül var ne havasına ne gülüşüne derman yetmez,
Ne oluyorsa bu mevsimde bir haller oluyor bize.
Şiirler, şarkılar, uzaklara dalmalar, gidipte dönmeyenler, aşıkların sandalla gezdiği mevsim.
Kendimize geldiğimizde burnumuzun ucu sızlıyor, meğerse soğuktanmış,
biz aşk acısı sanırdık.
Kış ayı dert ayı olunca, hani bir de kalın giyinince kimse kimseyi tanımaz oldu. Sevdiğim bile beni tanımadı.
İşte tam yanımdan geçerken vurdum onu Hâkim bey, gözümü gözüne nişan aldım.
Bahar da kuşlar gibi olan yâr, kışlar gelince uçacaktı.
Editör: Nevin Bahtışen
