SÖYLESİN
Bir çare bulunmaz gönül sızıma
Çekeyim heceye diller söylesin
Efkârla vuruyum garip sazıma
Dökeyim geceye teller söylesin.
Erişmez menzile yollar çok ırak
Yürekte sen varsın gönlümde firak
Yakayım bir türkü dostlara bırak
Ölürsem ardımdan eller söylesin.
Âhir ömrüm işte gelip geçiyor
Hasretin gönlümde yara açıyor
Mutluluk ahdetmiş bizden kaçıyor
Yârini sarmayan kollar söylesin.
Boş kaldı kollarım hasret sarıyor
Gözlerim her yerde seni arıyor
Geceler yàreme hüzün karıyor
Bad-ı saba esen yeller söylesin.
Bu bitmez hasreti bir de bana sor
Ayrılık sevene ölümden de zor
Sönmüyor bak sensiz yürekteki kor
Kavrulur yüreğim küller söylesin.
Za’ifi’m zehrettin senle meşkimi
Yıktın viran ettin gönül köşkümü
Sana olan bitmez büyük aşkımı
Mezarım üstünde güller söylesin.
