SONBAHAR SABAHI
Bir sonbahar sabahında,
Şöyle bir yürüyüş yapayım derken
Sabah saatlerinde çok çok erken,
Bir beni aldım, bir de kendimi,
Başka kimseye ihtiyaç yoktur diyerekten.
Sabahın serinliği yüzüme yüzüme üflüyor,
Meltem esintisi kulağıma birşeyler fısıldıyor,
Hafif bir güneş, saçlarımı okşuyor,
Hayatın yaşanası olduğunu söylüyor.
İleride simitçi susamlı simit satıyor,
Çayla ne güzel gider, diye söylüyor.
O zaman bize iki çay, iki simit diyerek
Biri bana, biri bendeki benliğime,
Bir banka oturup ısmarlıyorum ikimize.
Ağaçların yaprak sesi sanki ıslık çalıyor,
Sabahın neşeli yeli, onlara eşlik ediyor,
Böcekler de hep birlikte şarkı söylüyor.
Sanki doğadan, orkestra sesi geliyor.
Gençler bankta el ele, göz göze oturuyor,
İleride kedi köpek birlikte oynaşıyor,
Sonbaharın güzel renkleri eşliğinde;
İşte hayatın en güzel günü yaşanıyor.
***
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
