SONBAHAR SABAHI
Bir sonbahar sabahında
Şöyle bir yürüyüş yapayım derken,
Sabah saatlerinde çok çok erken,
Bir beni aldım bir de kendimi;
“Başka kimseye ihtiyaç yoktur” diyerekten.
Sabahın serinliği yüzüme yüzüme üflüyor,
Meltem esintisi kulağıma birşeyler fısıldıyor,
Hafif bir güneşte saçlarımı okşuyor,
Hayatın yaşanası olduğunu söylüyor.
İleride simitçi, susamlı simit satıyor,
“Çayla ne güzel gider” diye bana söylüyor,
“O zaman bize iki çay, iki simit” diyerek;
Biri bana biri bendeki benliğime,
Bir banka oturup ısmarlıyorum ikimize.
Ağaçların yaprak sesi sanki ıslık çalıyor,
Sabahın neşeli yeli onlara eşlik ediyor,
Böcekler de hep birlikte şarkı söylüyor,
Sanki doğadan orkestra sesi geliyor.
Gençler bankta el ele, göz göze oturuyor.
İleride kedi köpek birlikte oynaşıyor,
Sonbaharın güzel renkleri eşliğinde;
İşte hayatın en güzel günü yaşanıyor.
Editör: Nevin Bahtışen
