SONBAHAR
Kavak dallarından süzgün bir ışık
Boyuyor her demi, renkler karışık.
Kırmızı, sarısı, yalancı aşık,
Gönüllere sızan, dolan sonbahar.
Zaman sis tülünde, yağmur neminde,
Yapraklar uçarken rüzgâr elinde,
Ruhum savruluyor rengin sihrinde,
Aşığın sazında çalan sonbahar.
Göğsüme vururken deli rüzgârlar,
Salkım saçak düşer gökten bulutlar,
Yüreğime akar sonsuz yağmurlar,
Gözlerim üşüyor gelen sonbahar.
Mevsimler yazdaydı gönüller şendi;
Aşıklar el ele, bülbüller şendi;
Gökkuşağı sarar, şarkılar şendi.
Yazlar geldi geçti, kalan sonbahar.
Yağmurlar yağarken elim elinde,
Gönlüm hep bahardı çiçek renginde,
Gülistanlar soldu bülbül hüzünde,
Baharları saklar tülün sonbahar.
Editör : Hamiyet Su Kopartan
