SON DURAK
Emanet gelmişiz yalan dünyaya
Bir sarı yapraktan farkımız ne ki
Ölmeyecek gibi dalıp rüyaya
Sonunda topraktan farkımız ne ki.
Gelen gitmedi mi yolun sonunda
Bir zaman ağladı gözler başında
Baykuşlar dinlendi mezar taşında
Unutup gidenden farkımız ne ki.
Gün gelir ki kalmaz kolda kuvvetin
Nefes alıp vermek olur servetin
Ne hiddetin kalır ne de şöhretin
Ölüm özleyenden farkımız ne ki.
Gurbet ile sıla durur önünde
Hiçbir çiçek açmaz artık gönlünde
Şu dünyanın susuz kaldın çölünde
Ölüme koşandan farkımız ne ki.
Takvim yaprakları kalır ardında
Elli anın bile yoktur aklında
Çomak sokamazsın felek çarkına
Uykuya dalandan farkımız ne ki.
