Sitem / Zehra Yücel

SİTEM

Ömür geçiyor yarınım meçhulde
Dumana sarılmış dağlara döndüm
Dertlerin cümlesi çöktü üstüme
Tahtası bozulmuş sallara döndüm.

Boğazımda düğüm oldu cümleler
Gittikçe azalan günlere döndüm
Felek ateşini üstüme yakmış
İçin için yanan küllere döndüm.

Kötüler gülerken ben hep ağladım
Zalimce vurulan kullara döndüm
Ümitle beklemek silahım oldu
Yolcusu olmayan yollara döndüm.

Sevgiler büyüttüm kinim olmadı
Yağmuru özleyen toprağa döndüm.
Kargalar besledim oydu gözümü
Sitemkâr konuşan dillere döndüm.

Sığındım Rabbime isyan etmedim
Hüzünde boğulan sellere döndüm
Bilmem, hangi toprak sarar tenimi
Serapla avunan çöllere döndüm.