ŞİMDİ YOKLUĞUNA MÜEBBET YEDİM
Sensiz geçen günleri sayamamıştım,
Sitem eden sesini duyamamıştım,
Ellerini öpmeye doyamamıştım,
Şimdi yokluğuna müebbet yedim.
Giderken balkondan el sallıyordun,
Fındığı turşuyu hazırlıyordun,
Varınca mutlaka ara diyordun,
Şimdi yokluğuna müebbet yedim.
Seksen dört yaşını kutlayacaktık.
Sohbetten sohbete atlayacaktık.
Her şeyi kafaya takmayacaktık.
Şimdi yokluğuna müebbet yedim.
Nereye baksam senin izin var,
Kulağımda daima senin sözün var,
Gayrı her köşemde derin hüzün var,
Şimdi yokluğuna müebbet yedim.
Asıfîyim her gün içim ezilir.
Gözyaşlarım süzüm süzüm süzülür.
Gören eş, dost, gardaş herkes üzülür.
Şimdi yokluğuna müebbet yedim.
