ŞİMDİ KUŞLAR YASIMA GELİR
yağmur düşüyor, damla damla,
öyle koltuğuma gömüldüm,
perdeleri sonuna kadar açtım,
piyes başlıyordu, çanlar çalıyor,
çayın bardağı, bardağın ellerimi,
hafiften yakıyor olması,
bir sıcaklık yayıyor,
gözlerim, yağmura yarışsak kim kazanır diyordu,
sahi kim kazanırdı?
tabi ki gök ile müsabaka mümkün mü?
tatlı bir gülümseme kalıyordu,
gözlerim şaşkın, dudaklarım güle çalıyordu,
bir müddet koşuşan ayakları,
otomobil ve yayaların yarışını,
taşan su birikintileri,
kaçan, koşan çocuk ayakları izledim,
kimi dizlerimi döverek,
kimi gözlerimi süzerek,
kimi de veryansınlar ederek,
bir müddet de şaşkınlıkla kendime güldüm,
dedim ya güldüm,
dikene döndüm,
koskoca orman, bir kök salamadım,
sonra dedim ya bütün mesele ağaç olabilmekti,
fideyken kırdılar boynumu,
şimdi kuşlar yasıma gelir, cam önünde yağan yağmurun elinden tutarlar,
sanki can suyu verecekler, kırılan, kuruyan toprağıma…
