ŞİİRCE / YOKSUN
Tamam
Çocuklar da gitti.
Yaşlı avuçlarımın içinde
Ilık bakışlarının saklı olduğu albüm.
Açmaya kıyamıyorum.
Ya incinmişse o mahçup bakışların.
Titriyorum.
Korkun bedenimde
kokundan geriye kalan sımsıkı sarıldığım
kapağı yüreğimle kilitli albümde.
Tamam işte...
Avlunun
seninle dans eden son ışıklarıda söndü.
Duvarlara sesleniyorum.
Hani senin kelimelerin ezberlerindedir diye.
Duyuramıyorum.
Sesim yatalak,
sesim ölüm döşeği.
Tamam işte...
Merak etme.
Ismarladım yazılı taşları.
O çok sevdiğin çiçek vardı ya
tomurcuk verdi..
Vaad ettiğin iklimlerde
Acaba
çiçeğini görebilecek miyim?
Tamam işte...
Çocuklar da gitti.
Belkileri aldılar yanlarına yoldaş.
Sen
belkisiz gitmiştin mecburiyetinde.
Duvarlar hala sessiz.
Sensizlikte
seninle tek başımayım.
Elimde
İçinde bakışlarının saklı olduğu
kokunla harmanlanmış sessiz albümle
kayan yıldızları sayıyorum yoksun.
Gitme diyebilmek çok isterdim..
Eminim
sen de gitmemeyi çok isterdin...
Sana düşen rolde dönüşü olmayan yol ben de ise isimsiz anahtarlıklar.
Yoksun.
Yokluğunla yoksulum.
Yoksun.
Yokluğunda sana yolcuyum.
