ŞİİR KADIN
Kaşlarına ay bulaşsın, yıldız düşsün saçlarına.
Bakışların keyif olsun, deniz kondur gözyaşına.
Yeşersin yeşil yeşil, çağlasın orkideler uğraşma,
Kalemin daim, yüreğin mutlululuğa rehber olsun.
Şiir defterin bulutlar, mürekkebin mavi gökyüzü
Güneşin özgürlük, aydınlığın sevda ve aşk olsun.
Tak göğsüne harflerin umudu, ümidin var olsun.
Sen; şiir kadın üzülme, dökül hece hece sevgiye.
Laleler, gelincikler yanağına düşer, gülen güler
Aç saçılsın gamzene, pembe al gülümsemeler
Nerde begonyalar, mis kokar reyhan fesleğenler
Kaldır başını, dik tut; düşmesin elinden kalemler..
Söyle en güzel şarkını, as türkülere sevincini
Gerip durma gönül, tezenemin kırma tellerini.
Damıtma gönlüne kederi; şiirlere dök, ser içini!
Dokuma hüznü kelimelere, sevgiye salıver dilini!
Gitme; öncesi vasiyetim olsun ki senin içindi,
Suskun sevişlerin, dalgın gülüşleri senin içindi.
Aşık olduğum kaleme, meyil vermiş yüreğindi.
Şiir kokan mucize senin, orman yeşili gözlerindi.
Kızıl saçlı vera sanılsa da şiir değil; o şiir kadındı.
