ŞİİR
Şiir ahenk;
Şiir kelimelerin nizam bulmuş halidir,
Toparlanır en dağınık duygular,
Akar gönülden gönüle,
Heceler selamlaşır birbiriyle,
Kimi sarılır,
Kimi saklanır
Yalnızlığında
en masum kelimelerin,
Kuytusunda gezmek de var hüzünlerin,
Umut ekmek yahut toprağa.
Mavidir,
Masmavidir şiirler,
Goncagüller toplamak gülüşlerinden
bir kadının...
Sükûnet,
Avaz avaz çığlık,
Hüznün, acının her tonu,
Eylüller saklanır gözyaşlarında.
İsyandır,
Koşmak ardından firari fikirlerin,
Cam kırıklarıdır,
Anlamsız,
İdraksiz cümleler dolaşır
En ücra sokaklarında beynin.
Yargılanmak belki
Vicdan mahkemesinde,
Arınmak günahlardan zemzem suyuyla,
Kaybolursun bazen,
Ararsın bulamazsın birini,
Hep geç kalırsın kendine,
Ne yana dönsen çarparsın yalnızlığına...
Biz eski zaman çocuklarıydık
Şiirler uyuttuk dizlerimizde,
Gâh bir Veli,
Gâh "Zarif Bir Adam"
Can oldu,
Konuştu Arif’çe...
Şiir arzın merkezi,
Memleketimdir benim,
Yüreğim,
Orada dirilir bütün çiçekler!
