SEVMEK ÖZGÜRLÜKSE
İşte güneşim ışıdı yine
Aydınlıklara sevdasıyla!
Geceye çalım satıyor,
Işıldıyor alabildiğince
Zifiri gökyüzümden!
Ben ise susmuşum,
Baş kaldırıyorum,
Her sensiz güne!
Sana yazdığım,
Sensizlik dizelerime.
Hüküm giymiş
Seni seven kalbim!
Yarı açık cezaevimin avlusuna çıkmış
Volta atarken bilinçsizce,
Özgürlüğe bakıyorum.
Gökyüzüne dikiliyor
Seni arayan,
Hayalinle kamaşan
gözlerim.
Gecenin bir vaktinde
Güneşe benzetiyorum seni.
Kalbimin en ücra köşesinden
Yol arıyorum
Özgürlük kuşlarımı
Salıverecek!
Kapılarda kilit üstüne kilit!
Haritalarda sana doğru
yol bulamamak
Ya da işte ya da
Ne bileyim?
Sevinçle kanat açıp
Uçamamak göklerde
Mahkumiyet değil mi?
Dünya kanunlarında
Müebbet hüküm
sayılmıyor mu
Sana dokunamadığım
ömrüm?
Seni arıyorum
Gökyüzünde!
Ya da sağımda, solumda,
Bir tek içimde görüyorum seni
Hayal meyal…
Yollara düşüyorum,
Ruyalarımda hep
Uyanıyorum yoksun.
Gerçekleşen
Hiç bir şey yok!
Cezam ağır,
Ayaklarımda prangalar sanki,
Sana koşmak istiyorum,
Koşamıyorum!
Dokunmak istesem
Havada kalıyor ellerim.
Konuşmak istesem
Kursağımda sıkışır sesim.
Sensiz, bil ki nefessizim.
Hayallerle
Konuşulmuyor ki
Deli olmam lazım!
Gerçi ona da az kaldı.
Hatta arefesindeyim!
Sofraya oturup
Sana da tabak, kaşık,
Bardak, çatal koyuyorum,
Tabağa çarpan
Kaşık tıngırtın
Gelmiyor.
Yaşadıgım hiç bir anı,
Seninle bölüşemeyeceğiz diye
Aklım çıkıyor,
Sen çıkmıyorsun
Karşıma!
Sensiz her günümde,
Mahkûmum yokluğuna.
İçimde sevgin var,
Gurbetlik derin yara!
Düşünüyorum da
Sevgin için
Ne çok şeye
Razı olmuşum.
Varlığının
Mahrumiyet oluşuna bile
Boyun bükmüşüm!
Sensizlik demek,
Kendimi meydanlarda,
Darağacında hissetmek.
Özgürlüğümüz adına
ayaklanmışım,
İsyan çıkarıyorum
Asılmak pahasına
Kalbimin koğuşunda!
Sevmek özgürlükse
Yediğimiz bu müebbet niye?
Neden uzaklıklara
Mahkum edilmişiz
Öyleyse?
Yeni bir devrim
Yaratıyorum kendimce!
Özgürlük ilan ediyorum
Hasret çeken sevgilere...
Tüm sevdalar,
Yan yana yaşansın,
Özgürce el ele...
Editör: Suna Türkmen Güngör
