SENSİZLİK
Sen benden neler götürdün bir bilsen.
Çayımdan şekerimi,
Sigaramın neşeli hâllerini,
İçimdeki çocuğun kalemini.
Sahipsiz uzaklığın kaldı senden hatıra,
Koyusundan özlem damladı satırlara.
Yalnızlığın sesinden,
Sessiz şarkılar söylüyorum
Karanlık camlara.
Şimdi bütün şehir derin uykuda,
Anne sütü ile büyütülmemiş çocuklar,
Bir de ben derin pusuda.
Bana hediye ettiğin yalnızlığı,
Çöp kutusuna atacak cesaretim yok benim.
Seni uykusuz kalacak kadar çok sevdim.
Gece uyumak ister iken
Anılar uyandı içimde,
Kan ter içinde.
Ortalığa düşmüşüm,
Kendimi arıyorum.
Gölgelerin düğününde,
Bu gece sevdan kurşun iz güdümünde.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
