SENSİZLİĞİN YARINLARI YOK ANNE
Sensizliğin yarınları olur mu anne,
Hasret dedikleri bu mu yoksa?
Yağmurlar yağarken
Bulutların birden siyahlaşması gibi
Ayrılık yaşanır mı hiç?
Hem de yazın tam ortasında,
Öyle gitmek yakıştı mı sana anne?
Özlediğim zaman geceleri ağladım,
Hıçkıra hıçkıra..
Üşüdüğümde sana sarılmak istedim.
Çocukluğumda ki gibi.
Doyamadığım annesizliğin kokusunu,
Suladığın çiçeklerinde aradım.
Özlediğim zaman,
Yağmurlar yağdı gözlerime.
Sensizliği yarınlarda aradım.
Bayram sabahı gitmeye hazırlanmışsın.
Nereden bilirdim ki öksüz kalacağımı.
Ansızın, habersiz gidilir mi böyle?
Kimsesiz bırakılır mı evlat?
Ben şimdi kime sarılırım?
Sensizliğin yarınları yok anne!
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
