Seni Sensiz Yaşamak / Fatma Ayten Özgün

SENİ SENSİZ YAŞAMAK

Seni sensiz yaşıyorum içimde sessizce
Yüreğimdeki sevgin bendeki varlığın tükenmiyor
Söylediğim şarkılar ezgiler hep senden bahsediyor
Sensizliği kuruyan topraklara gömmek gibi

Var etmek gibi mutlu sonları olmayan
Tüm sevdaların sonuna son buldurmak gibi
Gözlerim gizli gizli seni arıyor seni soruyor
Suretin düşüyor geceme birden mehtap gibi doğuyorsun

Güneşim oluyorsun karanlık kuytularda
Bazen de karanlık mı karanlık gece oluyorsun
Efkarım  artırıyor yokluğun ile varlığın arasında
Kırık bir sesin sessizliğine mahkum edilişimle
Her şey birden son buluyor