SEN GİTTİN
Sen gittin...
Kanat çırpmayı unuttu turnalar...
Unuttu açmayı hercai menekşeler.
Ve doğru söylemeye başladı aynalar!..
Kesildi sokakta simit satan çocuğun sesi.
Sen gittin...
Yırtıldı vicdanların elbisesi!..
Beyazlar kara gülüşler yara oldu ey oğul.
Sen gittin...
Ayın öbür yanında,
Ağlamaya başladı bir yetim...
Bülbül inlemeyi gül dinlemeyi unuttu.
Hasret yağmurları yağdı başıma her gün,
Bağımı bahçemi her yanımı kuruttu!..
Söylesene şimdi ey oğul…
Ekmeğin kokusu hoş olur mu artık?
Hoş olur mu kuşların sesi?
Acılanmaz mı dilimde duaların nefesi?
Sen gittin de ben bir rüya sandım...
Tutuştu her yanım oğul,
Yandım... Yandım.... Yandım!..
