Saramıyom Ben Gayrı / İsmet Bozkurt

SARAMIYOM BEN GAYRI

Eylülde gelecektin bekle beni demiştin
Aylar geçti yoruldum soramıyom ben gayrı 
Artık buldum diyerek hani bir söz vermiştin
Ümitler hep tükendi varamıyom ben gayrı.

Bahar bitti yaz bitti gök griye boyandı
Yüreğime kar yağdı hasret cana dayandı 
Avuttuğum gözlerim çığlık atıp uyandı
Âma oldum fer bitti göremiyom ben gayrı.

İçinde mi gizledin bunca kinin  bitmedi
Kaç zamandır beklettin sabrım sana yetmedi
Şu yaralı bağrımın sızısı hiç gitmedi
Açan güllerim soldu deremiyom ben gayrı.

Allah’tan tek dileğim lütfun geldiğin göndür 
Küstü gönül kırıldı yeniden başa döndür
Ferman eyle dilime kabul et dua indir. 
Ahd-ü peymân visâle eremiyom ben gayrı.

Keşke ilk görüşümde vurup ta öldürseydin
Bağrımdaki ateşi kan ile söndürseydin
Aldırdığın nefesi zehire döndürseydin
Gel de al bu canımı duramıyom ben gayrı.

Yıldızlar geceye küs semadan ateş yağar 
Artık sabah olmuyor güneş batıdan doğar
Kabus oldu rüyalar ellerin beni boğar 
Zincirledin kollarım kıramıyom ben gayrı.

Hadi merhamet eyle şu halimi gör de gel
Adresim sevdamızdı yüreğine sor da gel
İlaç eyle sevgimi kanadına sür de gel
Benim yaram içerde saramıyom ben gayrı.