SANA HASRETİM
Sabahlar serinledi.
Çiy damlaları öpüyor şimdi direnen çiçeklerin taç yapraklarını.
Gün bitiyor göz açıp kapayana dek.
Geceler uzuyor.
Şimdi hasret mi?
Oysa uzun gecelerde güzeldir sevmek
Sonsuz bir senfoninin içinde kaybolur gibi.
Nasıl da ısınır nefesim nefesinde,
Üşümüş bedeninde ben nasıl yanarım alev alev!
Nasıl tutuşurum parmak uçlarında,
Kırılan sesinde, titreyen dudaklarında,
Nasıl dağılır, serilirim ayak uçlarına...
Öpüyorum gözlerinden hasretinin,
Varlığının yokluğundan
Ve adım gibi alnıma yazılmış varlığından öpüyorum binlerce.
Hasret mi?
Sana,
Bir tek sana olsun hasretim.
