RIHTIM DA KAYIP
Bir rıhtım düşün ki dünden kalma; yorgun ve hüzünlüdür,
Dalgalar döver taşları, sahil öfke yüklü, üzgündür.
Gemiler yanaşmaz artık yelkenler yırtık, umut sönmüştür.
Bir ruh dolaşır burada, yitik, yalnız, derin ve kederlidir.
Belki de bu yolları kaç defa gidip gelmiştir.
Dalgaların köpüğünde bin yıllık acı var,
Eski bir sevdadan, hüsrandan kalma nice har.
Yurtsuz bir neferin son bakışı mı yoksa şu sis,
Ya da tarihten kopup gelen bir çığlık mı, bu his?
Gözlerim ufukta, bir silüet arıyorum.
Geçmişin gölgesi mi, hürriyet mi bilmiyorum?
Heyhat!
Bu rıhtım da vatanın yüreğinden kopmuş bir parça,
Gizli bir tanık gibi şahit olmuş rıhtım, nice ayrılıklara.
Yosun tutmuş taşlar, anlatamaz ki dilsizdir.
Gidenler mi haklıdır, kalanlar mı çaresizdir?
Bir sancak arar ruhum, burada dalgalanacak.
Ben mi kaldım bu rıhtımda, her dalgada heyecanlanacak?
Fırtına koparken yankılanır mı ki acaba adım?
Yeniden bir diriliştir bu ve nihayet anladım!
Ruh kayıp değil belki de sadece sessiz bir bekleyiştedir,
Bir gün döneceğiz elbet sanmayın bu son gidiştir.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Bilgi Şakar
