PLATONİK AŞK
Aşk utanır bir yüreğe kilit vurulunca,
Biçare kalınınca aşkın akar gözyaşı.
Karanlık gecelerde bir yıldız olununca,
Aydınlık günlere çok zordur aşkı taşıması.
Adına sevda denir bunun bundan sonra,
Katre katre ısrarla gönüle işler sevda.
Biraz dursam dersin, birazcık versem bir ara,
Nafiledir, sevdiğine edemezsin veda.
Sevdayı yudumladıkça artık yanar için,
Derdini derin dokursun sevda tezgahında.
Kimi üzülürsün dostum, kimi sevinirsin,
Sevdayı çözdüğün gün, mutluluk sabahında.
Geceni aydınlatır dışarıda kuru ay,
Düşlersin sevdiğini bu aşkın sularında.
Gözleri karadır, teni ise esmer buğday,
Esir eder seni kara sevda, yularında.
Bağlanırsın çaresizce onun bakışına,
Bilemezsin de seni sevip sevmediğini.
Sonunda bırakırsın her şeyi akışına,
Çözerken ilmik ilmik bu aşkın ilmeğini.
