PALAZLAR İÇİNDE KÜFLENİYORUM
Yâr yaradan koptu oluk oluk kan
Yıllar kefen biçmiş dayanır mı can
Sanki sol yanımın bam dediği an
Palazlar içinde küfleniyorum
Dertler derya olsa sandal olurdum
Çıkmazlar içinde çare bulurdum
Artık umudun da katili oldum
Palazlar içinde küfleniyorum
Bir mutlu dünyanın esaretiyim
İki gül dalının cesaretiyim
Ben enkaz bir aşkın asaletiyim
Palazlar içinde küfleniyorum
Kul Burçak kalbine vurdu mührünü
Akbabalar yedi onun mihrini
Şimdi köşelerde yoklar zihnini
Palazlar içinde küfleniyorum
***
Editör: Nevin Bahtışen
