ÖZLEM SÜRDÜM NAMLUYA
Ey benim varım yoğum ömür bahçemin gülü
Ey benim yürek sızım çile dağımın külü
Ey benim diğer yarım bahtımın hasret çölü
Özlem sürdüm namluya gel bu gece göreyim
İstersen saçlarıma ölüm yazıp öreyim
Dört duvarın içinde dolanırken peşimde
Yokluğunun acısı hançer oldu döşümde
Acımı hissederim tırnağımda dişimde
Hasretin abasını söyle nere sereyim
İstersen saçlarıma ölüm yazıp öreyim
Ensemde dolanırken ılık ılık nefesin
Kulaklarımda çınlar “Anam” diyen gür sesin
Gittiğin yer fizan mı söyle bana nerdesin
Cehennem nârındaysan aç kapıyı gireyim
İstersen saçlarıma ölüm yazıp öreyim
Çeribıyıklı guzum hasretine güç yetmez
Kovsam bile başımdan bir adım öte gitmez
İstemem bu dünyayı sensiz beş para etmez
Koy başını göğsüme ben huzura ereyim
İstersen saçlarıma ölüm yazıp öreyim
Samyeli'yim acımı bilse ağlardı dağlar
Hasretinden kururdu gazel olurdu bağlar
Anla işte hâlimden göz değil özüm ağlar
Bir canım var uğrunda iste hemen vereyim
İstersen saçlarıma ölüm yazıp öreyim
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
