ÖYLE İŞTE
Nazlanacak kimsen olmayınca
Anlatamadıklarını yüreğine hapsedersin
Onun ağırlığı yüzüne vurur
Acıların gözlerinden akar ama
Halini soranlara iyiyim dersin
Nemli gözlerini kendinden bile saklarken
Gözyaşlarını içine akıtırsın
Göz pınarlarını gözyaşlarınla silerken
Dudağının ucundaki sahte tebessümle
Soranlara yağmur yağıyordu dersin
Kalabalık içindeki yalnızlığın
Seslerin içindeki sessizliğin
Arşa kadar yükselen sessiz çığlığın
Deler geçer beynini yüreğini her bir yerini
Sana bakanlara ise herşey yolunda dersin
"Duvarı nem çürütür insanı gam" demişler
Sen ne kadar gayret çaba göstersen de
Hayat vurdum duymazdır her zaman her seferinde
Yaşadıkların ise akılalmaz
Neydim ne oldum ne olacağım
Soruları düşüncende birbirini kovalarken
Bakmışsın elinde bir kalem
Kafanda gezinir dünya âlem
O anda çalan duygulu bir melodi
Seni o ortamdan alır çıkarır
Yürek dökümü güzel bir şiir yazdırır
Edıtor: Gülçin Granit
