ÖYLE GİT
Ey deli gönlümün, deli rüzgârı,
Yüreğime bir set vur da öyle git!
Mevsiminden önce gelen baharı,
Gönül bahçesine sor da öyle git!
Sen yoksun ya sanki dünya meyhane,
Aklım zayi oldu, kendim divane.
Olmuş artık gönül bahçem virane.
Bahçemdeki toprağı kar da öyle git!
Canan dediğimiz, canın yarısı.
Sevdaya aç canlar bir baş ağrısı.
Açtığın bu yara, gönül yarası,
Yaramı elinle sar da öyle git!
Her gidişin bir gelişi olurmuş,
Gidenden çok, kalan derdi bulurmuş,
Geriye ağlayan bir kalp kalırmış,
Son kez gözyaşımı sil de öyle git!
Madem gidecektin hiç gelmeseydin.
Ümit verip yüzüme gülmeseydin.
Seni sevdiğimi hiç bilmeseydin,
Kırılan gururumu bil de öyle git!
Bu bizim yazımız, böyle yazılmış.
Kaderimiz bir mermere kazılmış.
Sana bir şey demem, zaman bozulmuş.
Gördüğünü hayra yor da öyle git!
Sen gitsen de gözümde bir başkasın,
İlk göz ağrım, en güzel bir anımsın.
Ben affettim, büyüklük bende kalsın.
Ali’yi mezara koy da öyle git!
***
Editör: Bilgi Şakar
