ÖMÜR DEDİĞİN
Ömür dediğin bir kap sudur,
Damla damla buharlaşır.
Bir bakarsın,
Su gider, kap kalır.
Ömür dediğin bir ağacın yaprakları,
Sanılır ki hiç bitmez o yaprakları.
Bir sonbahar günü,
Yaşanır tüm hayaçâl kırıklıkları.
Ömür dediğin bir orman,
Ağaçlar yanar durmadan.
Son ağaç yandığında;
Ne umut kalır ne de o insan.
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
