ÖLÜMSÜZ SANDIĞIMIZ SEVDALARA
Söndürün şu şehrin ışıklarını Allah aşkına!..
Pencereden sızan loş sokak lambası bile,
Onun gözlerini hatırlatıyor bana..
Sirius sönük kalırdı yârin bakışlarında..
Şimdi kalbim penceresini kapattı tüm ışıklara..
Eriyorum cehennem gibi tutuşan canımın yangınında..
Ruhumun ateşi lav olup düşüyor gözlerimden avuçlarıma..
Yetsin artık bu hüzün..
Bitsin bu mahşer yüzlü hercai sükûn..
Gömün şu mâtemi bir gülüşlük dudak kenarına..
Cümle lîsan bilsem de, söyleyemem,
sığdıramam yârin adını tek bir satıra..
Gündüzler neyse de, geceleri onsuzluk iyice basıyor gırtlağıma..
Kapatın şu dünya denen yalanı Allah aşkına.
Riya sızıyor saf duygulara...
Sonra ölümün soğuk nefesi vuruyor ölümsüz sandığımız sevdâlara...
