ÖĞRENDİM
Gençtim,
Bir deli fişek!
Beynimde cam kırıkları yoktu,
Çıldırmamıştım henüz.
Sevmiştim,
Sevilmiştim sanırım,
Şubat kadar kısaydı.
Çabuk bitti gençliğim,
Kaybolmuştum kendimde,
Aradım, buldum,
Yoruldum,
Çok yoruldum dostum
Ve yordum hayatı.
Direndim renksizliğe,
Haksızlığa,
Ağız dolusu küfürler savurdum bazen
Ama yaşadım ben,
Gerçekten yaşadım!
Kuşların cıvıltısıyla uyandım,
Güneşin busesi yanaklarımda...
Devasa yürekler,
Şiir kokan güller gördüm.
Rüzgârla konuştum,
Umut ektim toprağa,
Çay demledim aya geceleri.
Bir kediye aşık olurmuş insan bazen.
Geceyi uyuttum dizlerimde,
Ninniler söyledim ona,
Sımsıkı sarıldım yalnızlığıma,
Denizi ayarttım,
Oynaştım dalgalarla.
Hiçlik,
Yokluk neymiş
Öğrendim,
Kaldırım taşlarını,
Sarhoşken ıssız sokakları,
Satılık bedenleri,
Acının her rengini biliyorum.
Kalbimde devasa bir mezarlık,
Aklımda hâlâ masmavi yarınlar var.
Hayallerimi gömmedim henüz,
Yaşıyorum işte!
Hâlâ dimdik,
Hâlâ elifçesine!
Editör: Hamiyet Su Kopartan
