O VAKİT
An olur çekip giderse,
Ayrılık ne, o vakit sor?
Ruh bedeni terkederse,
Kalır mı hiç, o vakit sır?
Her şey giderken şahane,
Olur olmaz şey bahane,
Gözünden yaş, tane tane
Dökülürken, o vakit gör.
Yalan olur hayal düşün,
Kaybolur yüzde gülüşün.
Sona ersin bu dövüşün,
Fikrin kalır o vakit hür.
Ölüm gerçek ayrılık zor,
Görme sakın kimseyi hor.
Yüreğine düşünce kor,
Gel aklını o vakit yor.
Gözler nemli, sebep belli,
Hiç bir şey vermez teselli,
Kader etmezse tecelli,
Yeter artık, o vakit dur.
Düşünce kor yanar içe,
Gidişler hep hiçten hiçe,
Alışmazsa yürek göçe,
Atarsın bak o vakit tur.
Çıkmaz olur, titrer sesin,
Hapsolur içte nefesin,
Beklediği an herkesin,
Gel içeri o vakit gir.
Gelmez deme, gelir başa,
Bakmaz gözündeki yaşa
Gördüklerin gitmez hoşa,
İşte çıkar o vakit hır.
Rüzgar eser dağılır sis,
Zaman geçer kaybolur his,
Kör şeytana benzer nefis,
Dönersin bak o vakit fır.
Sayıp döker velhasılı,
Bıraktım niçin nasılı,
Çok gördüm ben bu fasılı,
Zincirleri o vakit kır.
Editör:Nevin Bahtışen
