O ADAM
Endişesi yarındı,
Dün gece öldü!
Nur yüzlü birkaç kadın.
Üç beş imanlı adam koydu mezara,
Eşi ve ömür harcadığı yıllar,
Boynu bükük bir mazi kaldı geride,
Ağladılar birkaç gün,
Övdüler;
Adam gibi adamdı,
Emekti, alınteriydi.
Bölüştüler malını,
Çiçekler,
Fatihalar serpiştirdiler mezara...
Unuttular sonra ,
Bir adı kaldı geride,
Bir de memleketi,
Hep sevdiği o kadın
Diken batırmıştı hani gönlüne
Derin bir yara.
Gelmişti işte,
Bir yağmur damlasına sarıldı kadın,
Gözlerden yaprak düştü,
Bir sağanak düştü toprağa...
Lakin
Görmedi, bilmedi...
Terkedilmişler,
Yalnızlar diyarında
Yatar o adam!
