NEREDEN BİLSİN
Senli baharlarım sararıp soldu.
Yüreğimin, hüsran yüklediğin sokaklarına sisler çöktü.
Şiirlerim sislere teslim oldu.
Her bir mısrası, aşk dolu imgeleri,
Vicdansızlığının karanlığında
boğuldu.
Sızlar içim, göynür gönlüm.
Sabahın seher yeli gibiydin.
Dokundukça ruhuma,
Yüreğim sen olur,
Goncalardan güle benzerdi.
Gözlerin gözlerime değerdi.
Gönlüm, ışığında tazelenir,
Sana, açtıkça açardı.
Gülüşüne koşulsuz, şartsız teslim olurdum.
Bilemedim,
Aşkının sarhoşuydum.
Yüreğini kara bulutların sardığını, Göremedim.
Bana, çözümü basit problem gibi
bakacağını,
Hissedemedim.
Basitliğim;
Duru pınarlar gibi sana akmam mıydı?
Basitliğim;
Aldığım her nefesi,
Sen sayamam mıydı?
Hayat bu işte!
Sevmeyi bilmeyen,
Anlam yüklü sevda yağmurları eşliğinde,
Sevilmeyi göremeyen;
Yağmurun kıymetini
nereden bilsin?
Editör: Suna Türkmen Güngör
