NEREDEN BİLİRDİM Kİ
Ben seni kalbime yazmıştım
Tam da yüreğimin yaralı olduğu bir anda
İyi gelirsin yüreğime şifa olursun
Belki belki toparlanırım sanmıştım
Belki hayalini kurduğum mutluluk
Kalbime yazdığımdır
Yüreğim kuşların özgürlüğe açılan kanadı
Yüzüm kara bulutların ardından açan güneş gibiydi
Kalbimse mutluluk şarkısında çalan melodinin ritmine eşlik ediyordu
Sen ne güzel şeysin aşk sen ne güzelsin
Demeye başlamıştı karanlıkta bırakılan yüreğim
Daha önce de denendi hep sonu hüsran aşklar
Ama bu aşk başkaydı ısırılan tatlı meyve gibi
Tadı damağında gitmeyen
Ne güzel bir başlangıçtı
Yüreğini bana kapatma demek
Sonra mı, sonrası nerden bilirdim ki
Hangi kitapta yazardı
Yaralı yüreğe paslı hançeri sokup tuz dökmek
Nasıl olur da kalbe yazılan bir anda silinir
Anlayamadım
Özgürlüğe açılan kuşun kanadının kırılacağını
Bilemedim
Güneşin bir anda karabulutların ardında kalacağını
Çözemedim
Nasıl oldu da o güzelim şarkının ritmine kapılan kalbimin parçalanacağını
Böyle mi olacaktı böyle mi bitecekti
Bir kelebeğin hayatına mı sığacaktı mutluluğum
Oysa bir serçenin gözyaşı kadardı
İçimde biriktirdiğim sevgi
Ey kara bulutlar yağmur ol yağ artık
Dökül yanaklarımdan
Doğma artık güneş doğma ben alıştım karanlığına
Yine geceler sessiz yine yaslandım soğuk duvarlara
Yine hasret yine uzak mutluluklara
Ey hayat gelme artık üstüme
Bir serçenin gözyaşı kadar sevgimi
Sığdırdın bir kelebeğin ömrüne
Editör: Suna Türkmen Güngör
