NEDENSE BU
“Duydum” dediğinden mi çalınmayacak siren?
Gördüğünden mi acının resmini?
Baskıyı hissettiğini sanacaklara o şeyden veren,
Hiç çalışmamışsan insanlık dersini…
Ruhunu özgürlüğün martı seslerine yükleyerek,
Bin doğmak için belki de bir daha ölerek,
Kıyılarında denizlerimin güneşi öperek,
Vereceğim insanlık dersini!
Pencere önünde kız şarkılarının kokusundan;
Yağmurun saçıma, kaşıma, kirpiğime dokunuşundan.
Umudumu ıslatan Tanrı’nın susuşundan,
Alıp da vereceğim insanlık dersini!
Yaktığım mumları adak sandın ama ışığındım.
Güzelim mi oldun da aşığındım?
Deseydin kucakla beni sevgine sığındım.
Öperek de alırdın insanlık dersini!
Denizciler ilahi okumaz lâkin billâhi okur,
Atarken balıksız sularda umutsuzca tur.
Dillerinde küfürden başka kabalık yoktur,
Fırtınalar verir onlara dersini!..
Ben ise bir garip yolcuyum kıçı kırık,
Boynu bükük, boğazında hıçkırık.
Dilimde sevgi araması olsa da çığlık,
Nankörlerden aldım insanlık dersini!
“Duydum” dediğinden mi, çalınmayacak siren?
Gördüğünden mi acının resmini?
Baskıyı hissettiğini sanacaklara o şeyden veren,
Hiç çalışmamışsan insanlık dersini…
Editör: Nevin Bahtışen
