MUZDARİP
Sessiz diyarlarda, mezarlar garip,
Dağların başında, taşlar muzdarip.
Yolların tozunda, yolcular garip,
Gözlerden dökülen, yaşlar muzdarip.
Yalın ayak meczup, ayaklar garip,
Dere tepe ağlar, koyaklar garip,
İmansız doğanlar, cennet yolunda;
İki gözü yaşlı, başlar muzdarip.
Kurumuş ağaçlar, yapraklar garip,
Vatan çakıl taşı, topraklar garip,
Birlikte gidenler, akşama düşmüş;
Yuvası dağılmış, kuşlar muzdarip.
Çürümüş dünyamız, mevsimler garip,
Yolundan edilmiş, iklimler garip,
Zamansız yağmurlar, kara bulutlar;
Zemheride yanan, kışlar muzdarip.
Odabaşı ağla, hâlimiz garip,
Doğru sözü bitmiş, dilimiz garip,
Elimi uzatsam, kaçar insanlar;
Gözümün üstünde, kaşlar muzdarip.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
